مرا تنها گذاشتی

قدم میگذارم میان دلتنگیهایم...هنوز صدای ناله های قلبم به گوش میرسد

هنوز زمزمه های خداحافظیت به گوش میرسد...قرار بود بیائی و بمانی

آمدی و ماندی...عاشقی کردی

قلبم را ربودی...رویاهایم را به قاصدکها سپردی...اشکهایم را به شقایقها تقدیم کردی... و رفتی...من ماندم ...تنهابی صدا گاه گاهی صدای هق هق بارانی به پا میکنم...اینجا مرا تنها گذاشتی...رفتی اما قلبم را با خود بردی...نمیتوانم عاشق شم

اینجا تنها با کوله باری از خاطره و خیال مانده ام...همین نزدیکیها

 اینجا در همسایگی خدا ...اشک میریزم

نه برای خودم...برای خدا که از من تنها تر است 

[+] نوشته شده توسط rozbeh90 در 21:26 | ارسال نظر(0) |

ای کاش

ای کاش که از حال دل من خبرت بود...ای کاش گهی از سر کویم گذرت بود...ای کاش شبانگاه پشت پنجره تا به سحر در انتظار نمیبودم... ای کاش که با چشم تو آواز نمیخواندم

[+] نوشته شده توسط rozbeh90 در 01:44 | ارسال نظر(0) |

رفیق بیقراریم

گاه فریاد میزنم سکوتم را...گاه دلتنگیهایم را فریاد میکشم...گاه سرمای نگاهت را با بغض توی گلو گره میزنم ...میخواهم فراموش کنم نفس کشیدن را...گاهی میخواهم چشمهایم را هیچگاه باز نکنم ...اما ...چه کنم خیالت همیشه پا به پایم می آید رفیق بیقراریم میشود...

[+] نوشته شده توسط rozbeh90 در 01:14 | ارسال نظر(0) |

عشق آسمانی

مینویسم برای تو ... بدون حضور تو با دلی تنها ...با هزار آه با نگاهی بغض آلود... به این فاصله غم گرفته...به این شب ها ی بغض آلود...با این کاغذ های بی خط...و قلمی که جوهرش خون قلب من است...مینویسم ای معبود جانسوز...ای قبله گاه عشق من...نگاهت را از من مگیر...تو تنها عشق خیالی منی...تو تنها راز عاشقی قلب منی...خیالت را از من مگیر... میخواهم ترسیم کنم چشمهایت را در آسمان عاشقان...میخواهم نگاهت را هک کنم...در هوای رویاهایم...رنگ چشمانت را در بهار عشق ترسیم خواهم کرد....ای فرشته آسمانی من

[+] نوشته شده توسط rozbeh90 در 00:58 | ارسال نظر(0) |

قرار

قرار مان نزدیک است...لحظه ها را تند و تند کنار میزنم...دیوانه و سر خوش در پوست خود نمیگنجم...مست و غزلخوانم...باز میلرزد دلم...شانه میکنم خاطراتمان را...منتظر قطاری هستم که سالها پیش ... تو را از من گرفته بود...سبدی دارم پر از ستاره های نورانی...برایت چیده ام از آسمان عشقمان...صدای بوق قطار مرا به خود آورد...صدای یک نواخت چرخ قطار ضربان قلبم را تنظیم کرد...آرام آرام قطار نزدیک شد...آه چه صحنه رمانتیکی...صدای ترمز قطار قلبم را از جا کند...درهای واگنها باز شد ...مسافرین پیاده شدند...یکی پس از دیگری...اما تو کجایی عشقم...پاهایم توان تحمل مرا نداشتند...تکیه بر دیوار زدم...تا اشکهایم را جاری کنم...صدایی آرام گوشم را نوازش کرد...روزبه جان...برق از چشمانم پرید...با صدای بلندی گفتم جانم...آه...چشمهایش چه دل آرام بود...در آغوش گرفتم و پروانه وار چرخیدم...فریادی زدم از سر شوق...عشقم دوستت دارم...

[+] نوشته شده توسط rozbeh90 در 23:29 | ارسال نظر(0) |

مرغ سحر

اولین باری که صحبت کردیم یادم هست

عاشقانه صحبت میکردی

عاشقانه ناز میکردی

عاشقانه پرواز میکردی

به یاد آن روز به یاد قرارهای عاشقانمان

که فقط با سکوت با من سخنها میگفتی

و من با لبخند هزار بار به پایت میمردم

 یادت هست آنروز... روز اولین نگاه ... سرآغاز عشقی که گمان می رفت جاودانه نباشد ... پای در خیابان بی انتهای رویاها  گذاردیم ... نگاهت سرسبزی بهار رابشارت می داد ...و من مست نگاه عاشقت بودم همیشه در انتظار تو میمانم

میمانم و عشقت را به نگاه ماه می دوزم و با هم در آسمان بیقراری قدم میزنیم

و سرم را به شانه هایت تکیه میدهم و اشکهایم را به بهانه باران سرازیر میکنم

بیا مرغ سحرم بیا هنوز در انتظار شکوفه های یاس هستم تا بوی تنت را حس کنم 

[+] نوشته شده توسط rozbeh90 در 22:33 | ارسال نظر(0) |

نگاه مهتاب

آه عشق من چه زيبا معنا ميكني... تمام گفته هايم را...خواسته هايم را...نگاه مهتاب رادر انتهای عشق من...زیبا خاطراتت را برای خودم ...  تعریف میکنم...و با قلبم رقص قاصدکها را به رخ شقایقها خواهم کشاند

[+] نوشته شده توسط rozbeh90 در 12:41 | ارسال نظر(0) |

آرام بیا عشقم

گاهی هوا به هوا میشوم...چنان سریع می آیی که تمام بدنم خیس عرق میشود...می دوم خودم را این در و اون در میزنم...بازدوباره سریع غیبت میزنه...و من گیج نگاه میشوم...عرق سردی تمام بدنم را فرا میگیره...به هوای تو گاهی من هوایی می شوم... آسمان دلم ابری میشود...و باران از شیروونی نگاهم جاری میشود...دوباره پشت پنجره منتظر میمانم تا دوباره منو هوائی کنی

[+] نوشته شده توسط rozbeh90 در 12:35 | ارسال نظر(0) |

خورشید من بتاب

چندیست این دل بیقرار هوای با تو بودن را میکنه

چندیست فراموشم کرده ای...و من جز سکوت کاری ازم بر نمیاد

سکوتی کرده ام از جنس فریاد...سکوتم از رضایت نیست...دلم اهل

شکایت نیست...تو نمیدانی...هر روز در درون خودم چنان فریادهایی میکشم...که ارش کبریایی میلرزد...تو نمیدانی...در درون من چه

غوغائیست...کاش خداحافظی میکردی...کاش مهربانانه قلبم را میشکستی

کاش میگفتی دوستم نداری...تا این همه در انتظار نمی ماندم

همیشه چشم براه هستم...پنجره ای ساخته ام رو به خورشید

تو خورشید منی...کی طلوع خواهی کرد...در این زمستان مست

دارم یخ میزنم...ای الهه سرزمین خورشید...طلوع کن...بتاب

سیرابم کن از نداشتن های عشقی...ای ماه شبهای من چرا چشمانت را بسته ای...من جز سیاهی شب چیزی نمیبینم...نگاه عاشقانه ات را باز کن

میخواهم راهی را که به تو ختم میشود بیابم...بله عشقم...هنوز رو براه هستم...در انتظار تو

[+] نوشته شده توسط rozbeh90 در 12:24 | ارسال نظر(0) |

سکوت عشق

گاهی در هم می ریزم...سکوت و فریادم را...همه چیز را به هم میزنم...فریادم را با سکوت تلخ ...و سکوتم را با فریادی مهیب در می آمیزم...اما چه زیبا آهنگی دارند...چه آرامش خاصی میدهند

[+] نوشته شده توسط rozbeh90 در 12:14 | ارسال نظر(0) |